Maksymilian
Ławrynowicz
- BIOGRAFIA ARTYSTY -
Polski fotograf specjalizujący się w kobiecym portrecie. Miłośnik historii, mitologii oraz symboliki kulturowej, twórca cyklu wystaw „Projekt Kobiety”. Łączy wrażliwość artysty z doświadczeniem stratega, PR-owca oraz dyrektora kreatywnego. Jego prace to wizualne studium kobiecości – śledzi kulturową, antropologiczną oraz dziejową drogę kobiet w historii świata. Portret staje się dla niego narzędziem opowieści: o sile, dziedzictwie oraz tożsamości.
Maksymilian nie skończył kierunku artystycznego, nie przeszedł też klasycznego szlaku fotografa. Dostał aparat na swoje 18-naste urodziny i zaczął uczyć się sam – metodą prób, błędów, rozmów, obserwacji. Z początku fotografuje wszystko, ale to kobiety coraz częściej przyciągają jego uwagę. Nie przez urodę, modę czy aspekt seksualny. Interesuje go coś mniej oczywistego – emocja, gest, spojrzenie.
Z czasem dostrzega, że najbardziej angażuje go relacja z osobą po drugiej stronie obiektywu. Od początku pasjonuje go jednak fotografia inscenizowana – przemyślana, zbudowana, oparta na koncepcji. Nie szuka momentów, tylko je tworzy. Zamiast dokumentować – konstruuje. Każdy portret to projekt: kompozycja, światło, kostium, gest. Nie ma miejsca na improwizację.
- PORTRET KOBIETY -
Artysta konsekwentnie zbudował swój język wizualny wokół kobiecego portretu. Kobieta nie jest u niego obiektem obserwacji, ale podmiotem narracji. To ona nadaje ton zdjęciu, choć sama podlega stylizacji, inscenizacji, symbolicznej konstrukcji. Fotograf nie rejestruje jej „prawdziwego ja” – tworzy wersję, która mieści w sobie więcej niż dokument: ideę, emocję, siłę.
Jego dalsza kariera to nie efekt jednego przełomowego momentu. Raczej seria konsekwentnych decyzji, które z czasem ułożyły się w kierunek jego ścieżki artystycznej. To będzie droga oparta na kontroli obrazu i własnym języku wizualnym. Styl Maksymiliana rodzi się powoli, ale konsekwentnie. Z każdym kolejnym zdjęciem widać, że zmierza w stronę portretu kreacyjnego – przemyślanego, teatralnego, często symbolicznego.
Pracuje z kobietami z różnych środowisk – artystkami, aktorkami, działaczkami, ale też osobami spoza świata mediów. Łączy ich jedno: otwartość na dialog i gotowość do współtworzenia. Portret powstaje nie podczas szybkiej sesji, ale jako rezultat długiego procesu – od koncepcji, przez stylizację, po precyzyjne ustawienie ciała i światła.
W centrum nie ma urody w klasycznym sensie. Jest obecność. Jest opowieść. Każda fotografia to gest oddania przestrzeni – kobiecie i jej historii, nawet jeśli opowiedzianej przez pryzmat wizji fotografa. Ta relacja nie opiera się na dystansie – opiera się na wzajemnym zaufaniu i wspólnym celu: stworzyć obraz, który zostaje w oczach.
Muzeum
Narodowe
- TRYPTYK WYSTAW -
W latach 2016–2018 Maksymilian trzy lata z rzędu prezentuje trzy autorskie wystawy w Muzeum Narodowym: "Kobiety Antyczne", "Kobiety Władzy" oraz "Kobiety Zbrodniarzy". To właśnie teraz po raz pierwszy w pełni ujawnia swój styl: kreacyjny, teatralny, podporządkowany idei i kompozycji. Nie są to klasyczne przeglądy prac, lecz zwarte narracje wizualne, w których każdy kadr ma swoje znaczenie. Ekspozycje spotykają się z dużym zainteresowaniem.
Zarówno publiczność, jak i krytycy zauważają, że Ławrynowicz nie rejestruje rzeczywistości, lecz ją konstruuje. W centrum każdej z wystaw znajduje się kobieta – nie jako modelka, ale jako figura, symbol, nośnik emocji i znaczeń. Te trzy wystawy stają się fundamentem jego dalszej drogi twórczej. Po tryptyku w Muzeum Narodowym fotograf rozwija projekt, który staje się fundamentem jego stylu. Jego zdjęcia są coraz bardziej rozbudowane formalnie – dopracowane stylizacyjnie, kadrowo, symbolicznie. Pojawiają się pierwsze sesje z rozpoznawalnymi postaciami. Tak rodzi się jego najsławniejszy cykl wystaw portretu kobiecego: Projekt Kobiety.
Fundacja
- EWOLUCJA PROJEKTU -
Po sukcesie pierwszych wystaw Maksymilian wraz ze swoją mamą Zofią zakładają fundację wspierającą rozwój cyklu fotograficznego i realizację większych projektów kobiecych oraz promocję innych artystów. W 2020 roku powstaje głośna wystawa "Biesy Polskie", która trafia do mediów i przyciąga uwagę szerszej publiczności. Styl Ławrynowicza zaczyna funkcjonować w szerokiej, ogólnokrajowej przestrzeni popularnej kultury wizualnej. Cykl Projekt Kobiety, już pod egidą Fundacji nabiera tempa, co roku powstają nowe jego odsłony przyciągające uwagę polskich mediów oraz gwiazd.
- IKONY -
W 2021 artysta pokazuje "Ikony" - wizerunki kobiet wcielających się w postacie historyczne, filmowe i kulturowe ikony. Artysta zaprosił do współpracy znane aktorki i osobowości medialne. Powstały stylizowane, inscenizowane portrety zainspirowane m.in. Violettą Villas, Audrey Hepburn, Coco Chanel czy Kaliną Jędrusik. Wystawa stawiała pytanie o cenę sławy, ludzkie oblicze legend i o to, co zostaje z kobiety, gdy oddzieli się ją od mitu.
- PIĘKNA I BESTIA -
Rok później fotograf wraca z wystawą portretów inspirowanych archetypem kobiety silnej, niepokornej, często ciemnej i nieoczywistej. Ławrynowicz przedstawił kobiety jako istoty pełne sprzeczności: zmysłowe, ale jednocześnie groźne, eleganckie, a zarazem dzikie. Wystawa poruszała temat tabu kobiecej władzy, gniewu, agresji i pożądania. Był to jeden z bardziej ekspresyjnych projektów artysty, w którym estetyka glamour mieszała się z surowością i podskórnym niepokojem.
- PRZEDWIECZNE -
Dla zachowania równowagi swoją kolejną ekspozycję tworzy wokół kobiecych bóstw, archetypów pierwotnych i uniwersalnych energii. Portrety inspirowane są żywiołami, mitologią i rytuałami. Stylizacje są bogate, grafiki kolorowe. Bohaterki zdjęć uosabiają pradawne moce i instynkty, pokazując kobiecość jako siłę niezależną od kultury czy epoki. W centrum znajduje się nie portret jednostki, ale symbolicza figura kobiety-pramatki.
Kolejne projekty i lata przynoszą coraz większy rozmach, rozpoznawalność i dojrzałość formalną. Styl kreatora staje się nie tylko rozpoznawalny, ale też konsekwentnie rozwijany – każdy projekt jest kontynuacją wcześniejszego języka wizualnego, ale też próbą jego przekroczenia. Kulminacją tej drogi staje się jubileuszowa wystawa.
Wystawa
Jubileuszowa
- X-LECIE PROJEKTU -
Po dekadzie, w 2024 roku powstał wizualny manifest konsekwentnego stylu i podsumowanie 10 lat pracy. Ekspozycja poświęcona postaciom legendarnych czarownic, wiedźm, czarodziejek oraz kobiet, które wyprzedzały swoje czasy. Wystawa łączy w sobie odniesienia do mitów, historii i popkultury, prezentując zarówno fikcyjne bohaterki literatury i kina, jak i realne postacie – odważne wizjonerki, buntowniczki, ale też ofiary histerii, oskarżane i palone na stosach. Wraz z wystawą powstał autorski teledysk do utworu „Eithel”, będący wizualnym wprowadzeniem do całego projektu.
Na wystawę złożyły się aż 42 portrety, w których znane aktorki, wokalistki i osobowości medialne przechodzą wyrazistą metamorfozę. Ławrynowicz odchodzi od ich codziennego wizerunku i buduje nowe, często zaskakujące tożsamości – mroczne, dzikie, mistyczne. Twarzami wystawy zostały Małgorzata Socha, Emilia Dankwa i Helena Norowicz. Każda z nich ukazana została w nieoczywistej, wielowymiarowej roli, zrywając ze swoim medialnym wizerunkiem.
Wystawa trafia do szerokiej publiczności, ale nie traci jakości – wręcz przeciwnie, umacnia pozycję artysty w świecie kultury. O projekcie piszą wszystkie liczące się media – od Elle Polska, przez magazyny lifestylowe i artystyczne, po branżowe portale fotograficzne. Dziennikarze podkreślają spójność języka wizualnego i odwagę w sięganiu po tematykę, która balansuje między historią a emocją, między ikoną a kobietą z krwi i kości.
Na tym etapie Maksymilian Ławrynowicz funkcjonuje już nie tylko jako fotograf, ale jako wyrazista marka artystyczna – jednoznacznie kojarzona z kobiecym wizerunkiem najwyższej jakości. Jego nazwisko stało się synonimem precyzji, estetyki i szacunku wobec portretowanych kobiet. To właśnie ta konsekwencja i spójność wizji sprawiają, że największe gwiazdy powierzają mu swój wizerunek. Nie ze względu na chwilowy rozgłos, ale dlatego, że wiedzą, czego mogą się spodziewać: głębokiego podejścia, zrozumienia roli i perfekcyjnego efektu.
Rozwój
Fundacji
- NOWE PROJEKTY -
Maksymilian Ławrynowicz kontynuuje swoją misję tworzenia portretów kobiet, które wykraczają poza schematy oraz powierzchowne narracje. Rozwija kolejne odsłony cyklu, poszerzając projekt poza granice Polski. Jego wystawy były prezentowane m.in. w Czechach, Niemczech oraz na Litwie. W 2025 roku jego wystawa otworzyła odnowione przestrzenie Ambasady Polskiej w Berlinie, oraz miała premierę polsko-francuska ekspozycja „Zapach Kobiety”. Jako prezes Fundacji inicjuje nowe działania, angażując wszystkie zmysły w nowoczesną, wielowymiarową opowieść o kobiecości – opartą na szacunku, symbolice oraz jakości.